Plattdeutsch

Suchen:

> Übersicht
> Neuste Einträge
> Am häufigsten aufgerufen

Kategorien:
> De plattd��tsche Eck von Detlef Kolze
> De plattdüütsche Eck von Detlef Kolze
> Gedichte in Berliner Mundart
> Geschichten in Mundart
> Mundart- Gedichte
> Plattdeutsch
> Plattdeutsche Märchen
> Plattdeutsche Sprichwörter

 
  Wat opschrieben
 

von Detlef Kolze

Sik 'n Satz or 'n Gedanken opschrieben, dat weer för den Oolen jümmers 'n wunnerbaare Saak. Doorbi kunn he dat Hen un Her in sien Bregen tominnst 'n beten wat sorteeren. He kunn de verscheeden Sieten vun'n Problem afweegen. He kunn sien eegen Meenen beter ruut klamüüsern. Un opletz kunn he jichenseen Gedanken in't Licht rücken, de villicht ook för annere Lüüd vun Bedüden weer.

Versteiht sik, dat bi düsse vertakelte Prozeduur in'n Bregen ook Gedanken opdükert, de na dat Meenen vun den Oolen Dummtüüch sünd. Denn argert he sik door över un mookt sik door över lustig. Mennigmaal schimpt un schandeert un hohnepiepelt de Oole ook mit Wuppdi rüm. Un denn un wenn steiht sowat nich bloots in sien lütt Schriefbook, man ook in jichenseen Daagblatt.

Nu kreeg de Oole annerletz 'n Breef. De keem vun'n fröhern Kollegen un door stünn, dat de Oole mit siene Schrieberee bloots jümmers an't Meckern un Nölen weer. Dat harr den Oolen doch argert, denn wenn 'n Minsch wat kritiseeren deit (un na Grünnen doorför söcht), denn hett dat na sien Meenen afsluuts gaar nix to doon mit Meckern un Nölen.

Dat gellt ook, wenn so'n Opschrieberee druckt ward un annere Lüüd köönt dat lesen. Doorbi rückt de Schriebersminsch jümmers in't Licht un kann sik nich versteken. He mutt sik un siene Schrieberee bekieken laten. Un so mag dat passeeren, dat he in de Oogen vun den een or annern worraftig as 'Meckerfritz" doorsteiht.

Oftins hett de Oole Fiduuz door gegenan to gahn. Du schriffst doch ook wat, will he denn seggen, man diene Schrieberee fallt eben nich wieter op. Allens paddelt merrn in den grooten Gedankenstroom mit. Kritik an jichenswekke Tostänn in uus Land? Gifft dat nich. Mookt dat Lesen vun dien Kraam denn tominnst Vergnögen? Ach, will de Oole denn seggen, diene Schrieberee mookt jüst so wenig Vergnögen as dat Sugen an'n afnibbelt Höhnerbeen. Man mehrstendeels schrifft de Oole sowat bloots in sien lütt Schriefbook. Dat is noog för em. Mehr bruukt he nich för sien Vergnögen. Annere Lüüd köönt so'n Speel oftins gaar nich verstahn. Man ook bi düt Speel geiht dat opletz üm dat Hen- un Her-Dreihen un dat Bekieken vun Gedanken. Un dat geiht üm dat Klaarmoken vun Saken, de in so'n Minschenbregen rüm ramentern doot.

Jichenswat opschrieben för sik sülbens un wat opschrieben för annere, dat mookt desterwegen keen sünnerlich grooten Ünnerscheed. Denn mit dat Opschrieben nagelt wi so'n Gedanken tominnst för 'n Tietlang fast. He kann nich mehr utwitschen un mutt sik ünnersöken un kritiseeren laten. Wat wi bloots in'n Kopp hebbt, dat mag sik verdreihen un verkrupen. Wat op Pappeer steiht, blifft stahn un mutt sik afweegen laten. Desterwegen hett dat Opschrieben jümmers 'n grooten Vördeel, wenn dat üm Klaarheit un Wahrheit geiht, meen de Oole.




 
   
     
   
     
      © by Nora Runge - Alle Rechte vorbehalten