Plattdeutsch

Suchen:

> Übersicht
> Neuste Einträge
> Am häufigsten aufgerufen

Kategorien:
> De plattd��tsche Eck von Detlef Kolze
> De plattdüütsche Eck von Detlef Kolze
> Gedichte in Berliner Mundart
> Geschichten in Mundart
> Mundart- Gedichte
> Plattdeutsch
> Plattdeutsche Märchen
> Plattdeutsche Sprichw�rter
> Plattdeutsche Sprichwörter

 
  Lebenskunst
 

von Detlef Kolze

Eenfach maal sitten blieben, woneem dat schöön is - dat is 'n Kunst. Sowat mutt de Minsch jümmers woller lehren. Jümmers woller, dat heet: Wi köönt dat vergeten un mööt uus dat woller trüch holen. Denn ohn düsse Lebenskunst geiht uus licht dat Tofredensien över 'n Deister.

Vundaage sünd dat vermuckt veele Saken, de Unrast in uus Leben bringt. Wi lüüstert hier un kiekt door, wi fangt hier dat eene an un door dat annere. In uusen Bregen jachtert un pultert de Biller un Gedanken döörnanner. Door is noch wat to bedenken, hier is wat to beschicken. Oftins weet wi nich, woans wi den Hals dreihen schüllt.

Wat is dat Enn vun 't Leed? De Dag verwuselt sik in een kakelbunten Fladderkraam vun Doon un Nixdoon, Sitten un Kieken, Lopen un Köpen, Snacken un Lesen, twischendöör Telefoneeren or 'n SMS schicken, 'n lütten Film op Youtube ankieken, wat Trechtfummeln un 'n beten acheln un wat weet ik noch allens. Un vun Seelenroh is nix in Sicht.

Dat mööt wi jümmers woller lehren, dat Stillsitten op een Placken. Dat Nixdoon un dat eenfach bloots Door-Sien. Mag angahn, dat düsse Gedank sik för de jüngern Minschen 'n beten wat verdreiht anhöört, denn de köönt oftins gaar nich anners, as dat se jachtern un ramentern mööt. Se sünd noch fasthakelt in dat groote Rad un kaamt door oftins bloots för Oogenblicken ruut. Man ook bi öllere Minschen gifft dat düsse Unrast un Unroh. Veele meent, se mööt noch jüst so funkscheneeren as in fröhere Jahren. Se wüllt noch ornlich wat beschicken, un wenn se dat nich tostannen kriegt, sünd se trist un trurig.

Dat is verkehrt, dücht mi. Denn för de mehrsten Minschen heet dat Öllerwarrn, dat ehr Welt tosamen schrumpelt. Doormit mööt se sik affinnen. De Kopp kann veele Saken nich mehr fasthollen. Dat lett sik to'n Bispill an der Arbeit in'n Gaarn verklaren. Wat is door allens to rechte Tiet aftomoken: Ümgraben, Seien, Planten, Ümsetten, Geeten, Snicken bi de Büx kriegen, Büsch un Bööm un Hecken snieden, Utlichten. De List hett keen Enn, un dat mookt mennigeen unrusig un unrastig.

Jüst dat mööt wi denn woller lehren, dat Uthollen un Töven. Dat gellt jüst so för dat Sik-Bescheeden. Hebbt wi wat vergeten or hebbt wi dat nich to rechte Tiet tostannen bröcht, denn is dat so. Villicht slumpt dat 'n annermaal beter. Mit toveel Opgaven un toveel Gelegenheiten klaarkamen un nich utbüxen - dat is Lebenskunst. Door mööt wi an arbeiten - bit toletz.




 
   
     
   
     
      © by Nora Runge - Alle Rechte vorbehalten