Plattdeutsch

Suchen:

> Übersicht
> Neuste Einträge
> Am häufigsten aufgerufen

Kategorien:
> De plattd��tsche Eck von Detlef Kolze
> De plattdüütsche Eck von Detlef Kolze
> Gedichte in Berliner Mundart
> Geschichten in Mundart
> Mundart- Gedichte
> Plattdeutsch
> Plattdeutsche Märchen
> Plattdeutsche Sprichw�rter
> Plattdeutsche Sprichwörter

 
  Raspel-Huus
 

von Detlef Kolze

Dat blifft för de Minschen ook vundaage jümmers de groote Fraag, sä de Oole: Sünd wi as Minschen för de Weert-schaft door? Mööt wi worraftig rund üm de Klock na düsse groote Piep danzen, de uus an't Hecheln un an't Jachtern bringt? De uus 'n Leben in 'n Hamsterrad opdwingen will? So wüllt dat tominnst de Lüüd, de keen annern Gott hebbt as dat Geld un dat Mehr-Geld-Moken. Or mutt dat nich vullstännig annersrüm sien, dat de Weertschaft dat Leben vun de Minschen beter moken schall? För de mehrsten grooten Denkersminschen weer de Antwoort op düsse Fraag vullstännig klaar. Vun Gesundheet, schrifft Arthur Schopenhauer to'n Bispill in siene "Aphorismen zur Lebensweisheit", bloots vun Gesundheet hangt uus Glück to 90 Perzent vun af. "Hieraus aber folgt", meent de klooke Mann, "dass die größte aller Torheiten ist, seine Gesundheit aufzuopfern, für was es auch sei, für Erwerb, für Beförderung, für Gelehrsamkeit, für Ruhm, geschweige für Wollust und flüchtige Genüsse: vielmehr soll man ihr alles nachsetzen."
Höörst dat, sä de Oole annerletz to sien Fründ: Allens is vun minner Bedüden för 'n Minschen, as dat he gesund blieben deit. Un wat weer de Antwoort? Dat schull he maal sien Chef vertellen - un sowat kriegt Millionen annere Minschen in uuse Welt ook Dag för Dag to hören: De groote Piep, de dat Minschenleben dirigeert, de heet vundaage nich Gesundheet - nee, se heet Weertschaft un Finanzen un Köpen op Düvel-kumm-ruut. Düsse Ligik vun "Jümmers praat sien" un "Jümmers fixer" un "Jümmers mehr" ward uus vun allerwegens her vörpreestert, meen de Oole. As weer dat goote Tosamenleben vun Minschen dat eene un dat Rackern un Raspeln wat heel un deel anners! As harr dat eene nix mit dat annere to kriegen!
Hebbt Ji dat noch in'n Kopp, fraag de Oole, wat Jean Paul vör mehr as 200 Jahren över den Luftschipper Gianozzo schreben hett? Dat düsse Gianozzo "aus Ekel am Unten" hooch baben döör de Luft sweev un dat he schimp över dat Pack, dat de Welt in "ein ordentliches großes Raspel- und Arbeits-Haus" ümwanneln will?
Door ward noch schöön wat bi ruut kamen, ramenter Gianozzo un speel allens Mögliche döör, wat noch an Arbeitut de Minschen ruut presst warrn kunn. Freeje Tiet an'n Sünndag? De Lüüd köönt ja in de Nacht na de Kark hen lopen. Un wat is mit dat Nixdoon vun de linke Hand un de beiden Fööt, wenn 'n Minsch bloots mit de  rechte Hand in de Gangen is? "Sapperment", seggt he, "kann nicht die Hand oben und der Fuß unten ein paar Handwerke zugleich treiben?"
Denn kriegt wi dat groote "Raspel- und Arbeits-Haus, überall mit emsigem Sitz- und Greif-Fleisch ausgepolstert, alle darin schwitzend, keuchend, kartätschend, scheuernd und wütend, ohne sich nur umzugucken und ohne sich zu scheren um Luft und Liebe und Himmel und Hölle".
Wat seggt Gianozzo doorto? "Ich will nur erst ein solches Arbeitshaus herzlich zu zehntausend Teufeln wünschen und in die Hölle." Mi dücht, sä de Oole, dat is twischendöör jümmers woller 'n Gedanken weert.




 
   
     
   
     
      © by Nora Runge - Alle Rechte vorbehalten