Plattdeutsch

Suchen:

> Übersicht
> Neuste Einträge
> Am häufigsten aufgerufen

Kategorien:
> De plattd��tsche Eck von Detlef Kolze
> De plattdüütsche Eck von Detlef Kolze
> Gedichte in Berliner Mundart
> Geschichten in Mundart
> Mundart- Gedichte
> Plattdeutsch
> Plattdeutsche Märchen
> Plattdeutsche Sprichw�rter
> Plattdeutsche Sprichwörter

 
  Koppschüddeln
 

von Detlef Kolze
De Oole steiht In'n Supermarkt an de Kass. He mutt 16,65 Euro betahlen. He fummeleert 'n Schien ut sien Pottmonnee un kiekt de Kassenfru an. Of se noch twee Euro wull, fraagt he un denkt doorbi an de 1,65 Euro, de öber de foftteihn Euro weg to betahlen sünd.
"Nee", seggt he denn, "das bringt auch nicht viel - oder?" De Fru an de Kass schüddelt mit 'n Kopp. Nee, verklaart se em, dat is worraftig nix, denn dat Geld langt nich hen. Se wiest em den Schien, den se in de Hand hollt.
De Oole tuckt tosamen un mummelt mit 'n Koppschüddeln: "Oh Gott, das wird auch immer schlimmer." He harr den verkehrten Schien ut sien Knipp fummeleert - nich 50 Euro, man bloots 10 Euro. Dat langt nu worraftig nich hen - door hett de Fru an de Kass vullstännig Recht.
Doorbi weer he so seker wesen, da he ehr den richtigen Schien geben harr. Man ook wenn 'n Minsch vullstännig seker is, denn is dat nich jümmers ook worraftig so.
An'n Avend sitt de Oole op sien Pulsterstohl. He kennt dat verdreihte Geföhl, wenn em een anroopt un sien lütten Telefoneerapperaat in de Tasch sik mit so'n sachten Brummen mellen deit. Dat kann 'n ja so instellen, wenn 'n dat grelle Bimmeln nich hebben will.
Dütmaal föhlt he dat Brummen avers nich in de Tasch. Door hett he dat Telefoon ook nich. He föhlt dat Brummen an de Butenkant vun sien rechten Foot. Door hett he sien Telefoon jüst so wenig, un liekers föhlt he dat door.
Un denn mookt de Oole dat, wat he middewielen jeedeen Dag tominnst teihn maal moken kann - he schüddelt mit 'n Kopp. Un denn lacht he över sik sülbens. He faat sik mit de Hand an'n Dööts un lacht ut vullen Harten. He argert sik nich, he lacht.
Dat höört sik vermuckt eenfach an, man dat is dat nich. Door hett de Oole langtiet an öövt un he kriggt dat jümmers noch nich jeedeen Maal tostannen. Man mehrstendeels slumpt dat mit sien Lachen över sik sülbens. Un dat Koppschüddeln över sik sülbens höört ook mit doorto, wenn sien Denken un Föhlen woller maal ut de Spoor glippt is.
Denn eene Saak dröff em nich passeeren - door is de Oole vullstännig seker: He dröff sik över so'n Lüttschiet bi't Öllerwarrn nich argern.




 
   
     
   
     
      © by Nora Runge - Alle Rechte vorbehalten