Plattdeutsch

Suchen:

> Übersicht
> Neuste Einträge
> Am häufigsten aufgerufen

Kategorien:
> De plattd��tsche Eck von Detlef Kolze
> De plattdüütsche Eck von Detlef Kolze
> Gedichte in Berliner Mundart
> Geschichten in Mundart
> Mundart- Gedichte
> Plattdeutsch
> Plattdeutsche Märchen
> Plattdeutsche Sprichw�rter
> Plattdeutsche Sprichwörter

 
  Beten muddelig
  von Detlef Kolze Annerwegens weer de Sand vun'n Strand so witt as Snee, bloots dat eene Stück sehg beten gries un muddelig ut. Dat harr 'n eenfachen Grund: De Kant weer ook hier döör Wind un Wellen vun de Noordsee her afbroken, man jüst an düsse Stee höör door ook 'n lütte Schicht swatte Eer mit to. Bloots paar hunnert Meter weer dat muddelige Stück lang, man dicht an't Water wöör dat ook hier jüst so schöön as annerwegens. Düt griese Stück vun'n Strand bleev nu jümmers so lange lerrig, bit dat gaar nich mehr anners güng. Annerwegens proppt sik de Minschen un de Autos, de in Dänemark ook mit an'n Strand dröfft, bloots so tosamen. Man mit de swatte Eer wull meist keeneen wat to kriegen hebben. Dat wichtigste bi't Utsöken vun de lütten Strandplacken för de Familien bleev de witte Sand. Dat se denn merrn in't Gewöhl un twischen de bunten Kisten ut Iesen, Blick un Plastikkraam liggen müssen, dat wüllt se liedensgeern uthollen - wenn se man bloots nich den muddeligen Sand ünner'n Moors hebben müssen. Nich maal ehre Autos wullen de Minschen op düssen inkleiten Sand föhren. Un so tööv düt Stück vun'n Strand ook bi't gröttste Gewöhl op Besöök un leeg meist lerrig in de warme Sünn. Bloots paar enkelte Minschen bleben hier, un so weer dat wiet un siet de eenzige Stee, woneem noch dat Meer to sehen weer. Wat hett doch de blanke Natuur mennigmaal för Macht över de dösigen Minschen. Is jümmers vigeliensch, wat för düsse grootorrigen "Vernunftwesen" op de eene Siet so allens vun Bedüden is - un woneem se sik annersrüm 'n Schiet üm kehren doot. Denn ward so'n stinken Autokasten ook merrn in de Natuur wunnerbaar, un so'n beten griesen Sand is to'n Weglopen. Un noch 'n Minschenkopp-Wunner geef dat an düssen Strand mit de veelen Lüüd un de Autos twüschen Noordsee un Dünen: Mookst du de Oogen dicht or kiekst na baben in den blagen Heben un lüüsterst op dat Brusen vun't groote Meer, denn kunnst di inbillen, du liggst merrn in de schööne Natuur an dat groote Water - un nich op'n grooten Parkplatz an de See.


 
   
     
   
     
      © by Nora Runge - Alle Rechte vorbehalten