Plattdeutsch

Suchen:

> Übersicht
> Neuste Einträge
> Am häufigsten aufgerufen

Kategorien:
> De plattd��tsche Eck von Detlef Kolze
> De plattdüütsche Eck von Detlef Kolze
> Gedichte in Berliner Mundart
> Geschichten in Mundart
> Mundart- Gedichte
> Plattdeutsch
> Plattdeutsche Märchen
> Plattdeutsche Sprichw�rter
> Plattdeutsche Sprichwörter

 
  Gooden Apptiet
  Annerletz seet ik in’n Gaststuuv un wull mi wat to’n Eten bestellen. Ik weer heel un deel tofreden, keek mi allens rings ümto an, blädder so’n beten in de Spieskaart un leet de Gedanken fladdern. Braatkantüffeln, Labskaus, mediterrane Löpelkost, beten Pasta (so heet vundaage ja nu maal de Nudeln) mit Gorgonzola doorbi - mi leep all dat Water in’t Muul tosamen. Man miteens keem mi so’n Illustriertenblatt woller in’n Kopp, dat ik ’n paar Daag vörher leest harr - un ik wüss op’n Batz nich mehr, wat ik in düt Lokaal nu eten schull. Soveel as mien Lief na dat Meenen vun de Illustriertenlüüd eegenlich nödig hebben müss, dat kunn ik in twee Weken nich wegputzen un all langen nich bi een enkelt Middageten. Ik keem in’t Sinneeren över dat Eten. Wat so’n Minsch Dag för Dag bruukt, dat kann em veel Kummer moken, dat weet wi. Jeedeen mutt sik för sien Lief schepelwies Foder tosamen raffeln un to Bost slahn. Schafft he dat nich, mutt he Smacht un Dorst lieden. Wat för grugelige Knütten op düt Rebeet anpackt warrn mööt, wenn’t för de Minschen nich noog to eten gifft, dat wiest de Geschicht. Un ook vundaage bruukt wi bloots maal na annere Länner op de Welt hen kieken. Man ook wenn sik de Minsch goot op’n Damm föhlt, kann he Manschetten kriegen vör siene Tokunft. Depressionen, Herpes, Muskelschwäche, Knochenabbau, Haarausfall - mit all sowat drauh dat Illustriertenblatt, wenn wi nich jeedeen Dag all de Vitaminen vun A un B bit E un K rin mümmeln doot, un dat ook noch nipp un nau in Gramms un Mikrogramms utrekent. Un dat weern man bloots ’n paar vun de Gefahren un langen nich allens. Un wat mööt wi doorför allens inköpen, vun Fisch, Eier un Kääs över Tomaten un Avocado bit Sanddoorn un Lebbertraan, allens risch un frisch. Mi bever de Kopp, as ik mi all dat vör Oogen hollen müss. Woans schall ik doormit trechtkamen, wenn de Dag bloots 24 Stünnen hett? Un för all de Hümpel vun Mineralstoffen un Spurenelementen keem noch maal ’n lange List doorto, kunn ik lesen. Nu ja, sinneer ik, wat de Minsch bruukt, dat bruukt he. Man wi köönt ja nu nich den heelen Dag bloots dat eene in’n Kopp hebben, denn door gifft dat ja worraftig noch veel mehr as dat Eten, dat wi bannig nödig hebbt. Desterwegen, so dach ik mi, as ik so belämmert un verlegen in de Gaststuuv seet, desterwegen söch ik mi nu eerstmaal wat ut, wat hier op’n Batz to kriegen weer un wat mi smecken kunn. De Rest för miene Gesundheet mutt sik denn later noch finnen.


 
   
     
   
     
      © by Nora Runge - Alle Rechte vorbehalten