Plattdeutsch

Suchen:

> Übersicht
> Neuste Einträge
> Am häufigsten aufgerufen

Kategorien:
> De plattd��tsche Eck von Detlef Kolze
> De plattdüütsche Eck von Detlef Kolze
> Gedichte in Berliner Mundart
> Geschichten in Mundart
> Mundart- Gedichte
> Plattdeutsch
> Plattdeutsche Märchen
> Plattdeutsche Sprichw�rter
> Plattdeutsche Sprichwörter

 
  Paddelkopp
  von Detlef Kolze Mennigeen Minsch ward jümmers paddeliger, je öller he ward. De Oole harr över sowat jümmers grient, wenn em sowat vör Oogen keem. Man jichenswenn swiester em dat jümmers klaarer döör'n Bregen, dat he nu ook to düssen Club mit to höör. Maal kreeg he hier wat nich trecht, maal leep em annerwegens wat verdwars, un denn stünn he door, as harrn se em Hannen un Fingers an de unrechte Stee an'n Lief tackert. Doorbi harr he all sien Leben allens Mögliche trecht kreegen, wat in't Huus or in'n Gaarn to beschicken weer. Nich maal gröttere Saken kunnen em fröher bange moken. Doorför gifft dat Tügen, denn vun't Holthuus in'n Gaarn över de Kacheln op'n Footbodden in'n Keller bit na dat Utboon vun'n Dachboden hett bi em allens noch Bestand. Man annerletz müss he sien Fahrrad heel moken. Eerst füng de Keed bi't Petten an to gnistern un to gnastern un denn reet ook noch de Draht för de Brems merrnmang döör. Eegenlich hett de Oole nich mehr veel Fiduuz för sowat, man so'n oolen Heimwarker mag ja ook nich eenfach na'n Warksteed hen gahn. Dat nödige Krimpelkraams to'n Repareeren harr he köfft, un so kunn dat an't Warkeln gahn. Rad in'n Keller holen, op'n Kopp stellen - allens klaar. So dach he sik dat tominnst. Man all bi't Ümdreihen pulter dat Rad an de Wand, un he kunn dat bloots knapp fasthollen, ohn dat he sik dat Krüüz verdreih. Un dat Krüüz mookt em all langen Pien, dat so'n Ümdreihen vun't Rad jüst keen Vergnögen is. Avers dat güng wieter. Nu müss he de Keed rünner kriegen. Man woans schull he dat Dings uteneen klütern? He versöch dat mit de Tang, klopp op de lütten Splinten rüm, kreeg de Saag her . . . De Sweet stünn em op de Steern. He füng an, sik to argern, denn dat weer nich dat eerste Maal, dat he sik an de Keed ran mook. Man dat richtige Aflopen vun süsse Arbeit harr de Oole nich mehr in'n Kopp - dat kunn 'n düütlich sehn. Wat denn noch passeer, lett sik gaar nich allens opschrieben. Nix as Lüttschiet, förwiss, man sien Repareeren hakel an all Ecken un Ennen. Hier glipp wat weg, door full wat runner, un merrnmang pass wat nich woller tosamen, wat he jüst ut'n een tüdelt harr. Dat rechte Warkeltüüg weer nich praat, de Hannen harr he vullsmeert mit Ööl, un opletz weer he meist op'n Rüüch fullen - he harr dat Rad verkehrt woller insett, un de Keed un dat Kammrad keemen nich tosamen. He weer nu woll doch ankamen in'n Club vun de paddeligen Heimwarkers, düch den Oolen. To höpen weer bloots, dat he op düssen Padd nich to gau vöran kamen kunn.


 
   
     
   
     
      © by Nora Runge - Alle Rechte vorbehalten