Plattdeutsch

Suchen:

> Übersicht
> Neuste Einträge
> Am häufigsten aufgerufen

Kategorien:
> De plattd��tsche Eck von Detlef Kolze
> De plattdüütsche Eck von Detlef Kolze
> Gedichte in Berliner Mundart
> Geschichten in Mundart
> Mundart- Gedichte
> Plattdeutsch
> Plattdeutsche Märchen
> Plattdeutsche Sprichw�rter
> Plattdeutsche Sprichwörter

 
  Spiddeldeerns
  von Detlef Kolze Kiek di dat maal an, schimp de Oole vör sik hen. Düsse vermuckten Spiddeldeerns allerwegens! Siet lange Tiet harr he woller maal ’n Feernsehkasten to Hannen un zapp sik döör de bunten Billerwelten. Allerwegens düsse spillerigen Deerns, de ehr Fleesch vun Bost un Buuk vörwiesen dään, as weer dat de Hauptsaak vun ehr Persönlichkeit. Man düsse Buuk dröff eben keen Buuk nich sien. Flach as’n Brett mutt he sik trechtwassen, bloots nich utbuult sien, bloots nich mit’n lütte Rull vun Fleesch un Speck - dat weer vundaage de Mood. De Oole wüss dat nipp un nau, denn he harr ’n Deern kennen lehrt, de vun düsse verdreihten Idealbiller krank worrn weer. Se harr sik dat so dull in ehr Seel insuugt, dat se bestännig an’t Föhlen un Kunterleeren weer, dat de Buuk man bloots flach bleef. Dat güng denn sowiet, dat se liedensgeern wat eten müss, man glieks allens woller utspee, wat se sik jüst rin proppt harr - un opletz seet se in’n Buddel, jüst so as een, de ohn Beer un Kööm nich mehr leben kunn. De Deern müss in düssen grugeligen Tostand freten as dull, denn se harr alltiet ’n leddigen Magen un desterwegen ’n grooten Jieper op’t Freten. Man wenn se dat binnen harr, denn müss dat ook glieks woller ruut - vunwegen den flachen Buuk. Se propp sik ’n Plastikbüdel in’n Hals, dat se dat Wörgen kreeg un dat Speen anfüng. Düsse Krink harr bi ehr keen Anfang un keen Enn mehr, un so weer se twischendöör sowiet rünner, dat se nich mehr leben wull. De Oole müss door an denken, as he sik de Spiddeldeerns in’t Feernsehn bekeek. Wat is dat för’n Welt, dach he, dat sogaar dat Noog-to-eten-hebben för de Minschen to’n Last un to’n Plaag mookt ward. Versteiht sik, de Deern harr ook noch annere Lasten in ehr Seel un dat weer nich alleen dat Feernsehn mit de bunten Biller vun Spiddeldeerns, dat de Ursaak för ehr Leed weer. Man an jichenseen Stee speelt ook sowat sien Part, wenn junge Lüüd in so’n Düvelskrink rin glippen doot. De Oole schüddel vergrellt den Kopp un knips den Kasten ut. Man denn ruckel he sik noch maal trecht, denn in sien Bregen weer noch ’n neejen Gedanken opdükert. Förwiss, dat geef düsse Spiddeldeerns allerwegens, man dat geef ook noch de veelen annern, de sik düsse Lasten nich an’n Hals hangen wullen. Se harrn ehrn Lief propper in de Gangen un weern afsluuts nich bange vör so’n beten Speck. Wi mööt door op acht hebben, dat wi nich jümmers bloots de leidigen Saken vör Oogen hebbt, dach de Oole. So’n beten wat vun Tareeren hollt uus Seelenleben beter in’t Loot.


 
   
     
   
     
      © by Nora Runge - Alle Rechte vorbehalten