Plattdeutsch

Suchen:

> Übersicht
> Neuste Einträge
> Am häufigsten aufgerufen

Kategorien:
> De plattd��tsche Eck von Detlef Kolze
> De plattdüütsche Eck von Detlef Kolze
> Gedichte in Berliner Mundart
> Geschichten in Mundart
> Mundart- Gedichte
> Plattdeutsch
> Plattdeutsche Märchen
> Plattdeutsche Sprichw�rter
> Plattdeutsche Sprichwörter

 
  Verdreihten Kraam
  von Detlef Kolze De Oole harr sik vörnahmen, dat he noch ’n beten wat vun sien Schredderkraam in’n Gaarn wegarbeiten wull. Door leegen noch de Twiegen vun’n Wiehnachtsboom un paar Telgen vun de Appelbööm, un de schulln ut Sicht kamen. He taper na buten un weer eerstmaal schoon tofreden, dat he dütmaal glieks an den Slötel för den Schuppen dacht harr un nich woller trüch lopen müss. Man denn keem em in’n Kopp, dat de vermuckte Trummel mit dat Kabel ja noch in de neeje Garaasch ünner de Deek hüng. Door weern de Handwarkers an de Gangen wesen un harrn ehr eegen Kraam nich doorbi hatt. Nu müss de Oole doch noch maal trüch un dat Dings to’n Openmoken vun de Garaasch ranholen. De Oole fummeleer sik den Kabelkraam torecht un hool sik denn sien Schredder ut ’n Schuppen. Nu weer’t meist sowiet, dach he. De Apperaat stünn praat, de Saag un de Gaarnscheer to’n Trechtmoken vun de Twiegen weern ook door - man vermuckt - he harr dat lütte Kabel vergeten, dat vun de Trummel na sien Schredder hen güng. He suus af in sien lütt Glashuus, woneem dat Dings jümmers hüng, man door weer nix. In de Schuur för de Fahrrööd? Ook nix. Denn müss dat woll in’n Keller sien. Also noch maal allens trüch, Holschen ut, Laatschen an, rin in’n Keller. Halleluja, door bammel dat Kabel glieks blangen de Döör. Nu weer’t avers worraftig noog mit dat dösige Hen un Her, grummel de Oole, denn dat weer woller so’n verdreiht Anfangen, door harr he ’n Hass op. Förwiss, allens Lüttschiet, dat wüss he woll. Man worüm kunn sowat nich ook maal direktemang slumpen? Eendoon, nu ran mit sien Schredder an de Steekdoos un - nix passeer. Bloots ’n lies Brummen un Snurren, wieter nix. De Oole wüss Bescheed - door harr sik woller wat üm de Ass rüm wickelt, so dat sik de Schiev mit de Messen nich licht noog dreihen kunnen. He dreih de Schruuf loos un klapp den Trichter weg, versöch dat mit de Gaarnscheer, man he keem door nich twischen. Also woller trüch in’n Keller, Holschen ut, Pampuuschen an, un . . . - ja, un düssen Weg mook he denn noch tominnst teihn maal. Denn he keem un keem door nich achter, woneem an den Schredder wat fast seet. He prökel hier un prökel door, he dreih wat leddig, hammer op dat Blick rop, ruckel, drück, trock, klopp, drüppel ’n beten Ööl door mang - un nix help. De Oole kreeg sien Schredder nich in de Gangen. So rakel he sien Kraam tosamen un bröch allens trüch in de Schuur. De Oole achel. Sik nich argern is nich licht, dach he, ook wenn ik dat langen öövt heff.


 
   
     
   
     
      © by Nora Runge - Alle Rechte vorbehalten