Plattdeutsch

Suchen:

> Übersicht
> Neuste Einträge
> Am häufigsten aufgerufen

Kategorien:
> De plattd��tsche Eck von Detlef Kolze
> De plattdüütsche Eck von Detlef Kolze
> Gedichte in Berliner Mundart
> Geschichten in Mundart
> Mundart- Gedichte
> Plattdeutsch
> Plattdeutsche Märchen
> Plattdeutsche Sprichw�rter
> Plattdeutsche Sprichwörter

 
  Kinnerkraam
  von Detlef Kolze Op’n Speelplatz för de Kinner harr dat ’n grugeligen Schandaal geben. Woans dat in de Gangen kamen weer, bleef unklaar. Eene lütte Deern bölk as unklook un wies jümmers op ehrn Kopp. Door harr se woll jichenseen Wehdaag. Rings ümto harrn sik annere Kinner sammelt. Ook ’n paar utwussen Lüüd weern doorbi. Se schimpen, dat jichenseen Bengel de Deern mit’n Steen smeten harr. Annere verdeffendeeren den Bengel, he harr afsluuts nix mookt. So güng dat mit ’n grugelig Opregen un Kekeln un Kapitteln all mehr as ’n halvige Stünn lang hen un her. Twischendöör düker dat Strieden ’n beten weg, denn swapp dat woller hooch - as dat Water in’n groote Tünn, dat sik eerst in de eene Eck in de Hööchte wölter un sik denn na annerwegens hen verlopen dä. Or so as weer dat ’n Ballett op’n groote Bühn in’t Theater: Hier krumpeln sik Minschen in’n Hümpel tosamen, door jachter een enkelten na vörn un drauh, taper trüchaars woller na achtern un vermengeleer sik mit annere, bit miteens woller twee biesterige Hümpel vör’n anner stünnen. Jümmers woller füng dat Schimpen an, oftins ook ’n gresig Bölken un Drauhen. Eenmaal keem sogaar ’n gröttern Jungen mit ’n dicken Steen in de Hand un wull em na de annern hen smieten. He leet sik begöschen, man sien Schandeeren güng wieter, dat jichenseen siene Süster ’n Leed andaan harr. Un doorbi leepen bi den beverigen Slacks de Tranen ut de Oogen, un de Sweet drübbel em de Steern daal. Liekers güng dat eegenlich nich üm de Ursaak vun düssen Striet un ook nich üm dat Utglieken. Dat güng door üm, dat "wi" uus nix gefallen laat un dat "de annern" sik bloots nich inbillen schullt, dat "wi" dat mit uus moken laat. Förwiss, mennigmaal stickt achter düsse Aart vun Strieden noch ’n beten mehr, denn door mag ’n oole Geschicht achter steken. Or door hebbt de eenen villicht vörher wat opgeben müsst un de annern hebbt sik wat ünner’n Nagel reten. Man eendoon, för dat Tosamenleben vun Minschen is dat "wi" un "de annern" jümmers ’n gefährlichen Giftkraam. Mag angahn, dat sowat keen groot Bedüden nich hett, wenn de Gruppen vun Minschen sik jümmers bloots för’n Tietlang tosamen hümpelt un wenn denn allens woller as vörher döörnanner fladdern deit. Man wenn de Hümpels vun binnen her tosamen wassen doot un wat duurhaftiger ward, in düssen Momang mutt dat Alarm geben.


 
   
     
   
     
      © by Nora Runge - Alle Rechte vorbehalten