Plattdeutsch

Suchen:

> Übersicht
> Neuste Einträge
> Am häufigsten aufgerufen

Kategorien:
> De plattd��tsche Eck von Detlef Kolze
> De plattdüütsche Eck von Detlef Kolze
> Gedichte in Berliner Mundart
> Geschichten in Mundart
> Mundart- Gedichte
> Plattdeutsch
> Plattdeutsche Märchen
> Plattdeutsche Sprichw�rter
> Plattdeutsche Sprichwörter

 
  König Lear
  von Detlef Kolze De Dichtersmann Hein Bredendiek vertellt in sien lütt Book "Kreihensiel" 'n wunnerschööne un trurige Geschicht vun Grootvadder sien Dood. "Winter- dag in 'n Fastelmaand. Dat früst bit deep in 'n Grund" - so fangt Bredendiek an un malert dat Bild vun de Stuuv, woneem de oole Mann mit sien lange Piep in de Hand sitt un in 'n Book lesen deit. "King Lear" steiht door op druckt, un wi weet, dat is 'n Theaterstück vun William Shakespeare. De Enkeljung is blangenbi an 'n Schrievdisch togangen un mookt sien Schoolkraam trecht. Denn un wenn fraagt em Grootvadder wat af - op Ingelsch, door versteiht sik de oole Mann op, schrifft Bredendiek. Un denn röppt de Oole, de Bengel schull maal lüüstern, wat de oole King Lear seggt. He leest un leest de Wöör un meent, de Jung schull lüüstern, woans dat klingt: "Oh, wat sünd dat för Wöör!" un "Jung! Dat is Musik!" Denn fangt den oolen Mann sien Stimm an to bevern un ward ganz liesen. "De King, de King", seggt he un: "Wat för - groote - Wöör - vun 'n oolen - König - Jung - " De Piep glippt em ut de Hand, fallt op 'n Teppich. De Funken fleegt door ruut. De Jung grippt gau to, haut de Funken ut un langt sien Grootvadder de Piep woller hen. Man de sitt door bloots noch still. Dat Book liggt op sien Knee, sien smaale knaken Hand op dat Book. De Kopp is op de Bost daal sackt. "De Piep, Grootvadder, de Piep", fluustert de Jung un lett siene Oogen nich vun den oolen Mann. Un denn fangt he an to begriepen un stellt de warme Piep an de Wand un jachtert ut de Stuuv un söcht sien Vadder un siene Mudder un stamert "King ... King ..." Nich veel mehr as 'n Siet lang is düsse Geschicht vun Hein Bredendiek, man dat langt hen, dat uus nich bloots de oole Mann un sien Enkelkind, man ook Shakespeare sien grootorrig Theaterstück "King Lear" woller vör Oogen steiht. Wi kriegt nich to weten, wat de oole Mann door in siene lesten Minuten vör Oogen harr. Villicht weer dat düsse Stee, de nich bloots as Musik klingt, man ook na veele hunnert Jahren noch merrn in uuse Tiet passen deit: "Durch zerlumpte Kleider sieht man die kleinsten Laster", seggt Lear. "Ma- gistrats-Mäntel und Pelzröcke verbergen alles. Decke die Sünde mit Gold, und die starke Lanze der Gerechtigkeit wird brechen, ohne sie verwunden zu können. Kleide sie in Lumpen, so ist eines Pygmäen Strohhalm hinreichend sie zu durchbohren." Un denn noch: "Niemand sündiget, wer die Macht hat, seines Anklägers Lippen zu versiegeln." Ut de Tiet? Nix doorvun. Ik bün bange, sowat blifft noch langtiet merrnmang.


 
   
     
   
     
      © by Nora Runge - Alle Rechte vorbehalten