Plattdeutsch

Suchen:

> Übersicht
> Neuste Einträge
> Am häufigsten aufgerufen

Kategorien:
> De plattd��tsche Eck von Detlef Kolze
> De plattdüütsche Eck von Detlef Kolze
> Gedichte in Berliner Mundart
> Geschichten in Mundart
> Mundart- Gedichte
> Plattdeutsch
> Plattdeutsche Märchen
> Plattdeutsche Sprichw�rter
> Plattdeutsche Sprichwörter

 
  Glattsnackeree
  von Detlef Kolze Mit dat Glattsnacken is dat so'n Saak, sinneer de Oole, door is dat Hoochdüütsche wiet na vörn jachtert. De Plattdüütschen kaamt door all langen nich achterher. Se köönt villicht hier un door maal utwitschen un 'n nette Snackeree insetten, man mit ehr Wöör so richtig lögenhaft sien un togliek so slicht un vörnehm ut de Wäsch kieken, dat köönt se woll doch nich. Dat Hoochdüütsche kann dat bannig goot, lees de Oole annerletz. Door seet 'n Professor mit 'n annern Minschen tosamen, de jüst 'n groot Ünnernehmen köfft harr. Versteiht sik, dat so'n Köpen in uuse Tieden nich lopen kunn, ohn dat door an dusend Lüüd op de Straat sett weern. Un wat seggt düüse Minsch to sien Part bi düt Speel? "Ich habe ja einen Teil des Prozesses ein wenig begleiten dürfen", seggt he. De Professor höör sik dat intreseert an. Nix door, du snackst snaakschen Kraam, dach düsse klooke Mann, ofschoonst he nix to sien Gast seggen dä. Du büst doorbi ween, dat stimmt, man du dröffst dat nich - du wullt dat. Un du weerst nich jichenseen unbedüden Mitmoker, nee, du weerst de Mann an de Sprütt. Du weerst de Baaskeerl vun dat heele Ünnernehmen. Du harrst dat Seggen in düssen "Prozess". Un wat harr dat op sik mit düssen "Prozess"? Door güng dat üm dat Trechtschrapeln vun'n groot Ünnernehmen, un so een Trechtschrapeln meent in uuse Tieden eben eerstmaal dat Ruutsmieten vun hunnert un dusend Minschen. In düssen Fall weern dat dusend Lüüd, de achterna op de Straat seten. Un dat Ruutsmieten, dat weer jüst dien Part, dach de Professor över sien Gast. Wat schall nu de dösige Snackeree mit "Ich habe ja einen Teil des Prozesses ein wenig begleiten dürfen"? Dat heet nix as dat Wegklieren vun de Wahrheit, vun dat, wat worraftig passeert weer. "Euphemismus", heet dat Woort doorför, un dat meent, dat jichenseen Dreckskraam bonschenbunt anpinselt ward. Wenn 'n Minsch siene Arbeit verlüstig geiht un op de Straat sett ward, denn nöömt dat düsse Glattsnacker "freisetzen", un de Schietkuhl heet nu "Entsorgungspark" - wi kennt de Bispillen. Allens wat passeert, schall goot utsehen, ook wenn dat för veele Minschen 'n Grugel bedüden deit. De Glattsnacker schuuft twüschen dat Woort un de Saak wat doortwüschen, un je grötter düsse Ritz ward, je beter för jem, schrifft de Professor Peter-André Alt: "Der Euphemismus betrügt um die Wahrheit des Schreckens, des Hässlichen und der Gewalt, indem er nicht beim Namen nennt, was für sich genommen einzig negativ interpretiert werden kann." Un wat seggt he noch? "Unsere Zeit ist reich an euphemistischen Redenwendungen." Door hett he Recht, seggt de Oole. De Glattsnacker sünd allerwegens in de Gangen. Wüllt höpen, dat de Plattdüütschen op düt Flach tominnst 'n lütt beten gegenstüürn doot.


 
   
     
   
     
      © by Nora Runge - Alle Rechte vorbehalten