Plattdeutsch

Suchen:

> Übersicht
> Neuste Einträge
> Am häufigsten aufgerufen

Kategorien:
> De plattd��tsche Eck von Detlef Kolze
> De plattdüütsche Eck von Detlef Kolze
> Gedichte in Berliner Mundart
> Geschichten in Mundart
> Mundart- Gedichte
> Plattdeutsch
> Plattdeutsche Märchen
> Plattdeutsche Sprichw�rter
> Plattdeutsche Sprichwörter

 
  Leben tareeren
  von Detlef Kolze De Lüüd staht Schuller an Schuller. Se schuckelt mit de Köpp un weiht mit de Arms. Se trampelt op'n Footbodden. Se bölkt un kriescht. Wat passeert door? fraag de Oole. De Antwoort: De Lüüd danzt. De Lüüd sitt an'n Disch un mookt dat Muul op un to. Se slenkert mit de Hannen över'n Disch, kriegt wat faat, kippt sik wat in't Halslock un roopt luut: "Ah, dat perlt!" Wat se door mookt? Se drinkt 'n Beer un snackt rüm. Een Minsch sitt op'n Pulsterstohl un röögt sik nich. Maal liggt de eene Foot op de lütte Bank, maal de annere. Af un an liegt se tosamen door op. Düsse Minsch kiekt in't Füür, schrapelt sik an de Nääs un an't Ohr un achelt twischendöör maal deep vör sik hen. Wat mookt nu düsse Minsch? He sinneert un denkt sik wat ut. Keen sik dat vun buten her ankiekt, de schüddelt villicht mit'n Kopp. Wat schall de verdreihte Kraam? mag he denken. Weer he sülbens mit doorbi, denn keem em dat Koppschüddeln woll nich in'n Sinn, dücht mi. Denn maal weer he vergnöögt bi't Danzen, maal bi't Supen un annermaal bi't Sinneeren, un all dat hett siene Tiet un sien Sinn in't Minschenleben. Versteht sik, dat gifft noch 'n Sackvull annere Saken, de to so'n Minschenleben mit doorto höört un de 'n Minsch doon un laten kann. Door is noch dat Bökerlesen, dat Speelen mit Kinner, dat Tosamensien mit sien Leefsten or siene Leefste. Wi köönt Urlaub moken, döör annere Gegenden wannern, verscheeden Sorten Sport moken. Annere hebbt ehrn Gaarn, leevt mit Deerten tosamen, repareert an ehr Huus rüm, doot 'n Tietlang afsluuts gaar nix, boot lütte Modellen vun Scheepen or Iesenbahns, freut sik op dat Arbeiten tosamen mit annere Lüüd, stiert stünnenlang op ehrn Feernsehkasten ... düsse List kunn noch veele Sieten lang wieter gahn, un ook denn weer se noch nich to Ennen, wenn door allens binnen stahn schull, wat Minschen in ehr Leben so allens moken köönt. Wat ik seggen will, is bloots dat: Wi schüllt uus düsse lange List af un an maal suutje döör uusen Bregen drieseln laten. Un wi schüllt afweegen, dat doorvun in uus Leben villicht toveel vörkamen deit un wat door to knapp un to kort kamen deit. Denn dat is dat Mengeleeren vun verscheeden Saken, dat so'n Minschenleben utmoken deit. To veel Slagsiet na de eene or na de annere Siet mag ja twischendöör maal vörkamen, man op lange Sicht mutt dat allens 'n beten tareert sien. Un wenn een nu gaar nix tareeren un gaar nich so veel verscheeden Kraam hebben will, denn is't villicht ook goot. Schopenhauer hett maal schreben: "All Beschränkung beglückt." Door segg wat gegen.


 
   
     
   
     
      © by Nora Runge - Alle Rechte vorbehalten