Plattdeutsch

Suchen:

> Übersicht
> Neuste Einträge
> Am häufigsten aufgerufen

Kategorien:
> De plattd��tsche Eck von Detlef Kolze
> De plattdüütsche Eck von Detlef Kolze
> Gedichte in Berliner Mundart
> Geschichten in Mundart
> Mundart- Gedichte
> Plattdeutsch
> Plattdeutsche Märchen
> Plattdeutsche Sprichw�rter
> Plattdeutsche Sprichwörter

 
  Sik rippen un rögen - Jogging-Vergnögen
  von Detlef Kolze Twee - or dreemaal in de Week weer de Oole in'n Zuckeldraff ünnerwegens. "Joggen" nöömt sik dat vundaage un gellt as'n Stück persönliche Gesundheitspolitik. Sik rippen un rögen, dat is jümmers goot för Lief un Seel, heet dat. Of dat nu stimmen dä or nich, dat wüss de Oole nich. He wüss bloots, dat he vun siene Loperee jümmers tofreden na Huus keem. Dat Beste weer, dat em ünnerwegens de Gedanken man bloots so döör sien Bregen kullern. Vergeten Kraam keem woller hooch. Hier kruup em 'n verdreihten Infall in'n Kopp, door 'n Minsch, de all langen maal woller Post vun em kriegen schull. Achterher müss de Oole sik gau 'n paar Saken opschrieben, dat se em nich woller weg glippen kunnen. Villicht harr dat mit den Zuckeldraff an de frische Luft to doon. De Kopp schuckel hen un her, un so ruckel sik de eene un de annere Gedank woller loos, de all jichenswo fastbackt weer. Of dat in sien Öller noch wat Neejes weer, dat kunn de Oole nich so recht ruut kriegen. Tominnst keem em dat so vör, un dat lang je eerstmaal hen. Veel Lüüd weern dat jüst nich, de em an so'n Vörmiddag in de Mööt keemen. Wenn denn doch maal een keem, weer dat jümmers 'n intressante Saak. Woans föhrt de Minsch sik op? Kiekt he tominnst? Or seggt he sogaar Gooden Dag? Smüüstert he, or kiekt he ut de Wäsch, as harr em jüst de Dood de Hand schüddelt? De Oole tööv mehrstendeels af. Na em röver kieken, dat müss sien Gegenöver, anners wull he mit em nix to kriegen hebben. De Oole sülbens keek de annern jümmers in't Gesicht. Den stiefkoppschen Stierblick vör de eegen Fööt kunn he nich lieden. Dat weer bloots för 'n Nootfall, wenn een Minsch worraftig vertwiefelt weer un keen Knööf mehr harr, dat he ook bloots noch kieken kunn. Besünners intressant weer dat för den Oolen, wenn de Lüüd mit Hunnen ünnerwegens weern. Wat harr he door allens beleevt! Mit 'n luut Blaffen raast so'n Beest vun Hund op em to un dreiht man graad 'n lütt Stück vör em af - un de Keerl doorto dammelt achterher un seggt bloots: "Der tut nichts." Annere hebbt ehr Beest an de Lien, un liekers jumpt dat Deert mit 'n Gnurren hooch, un de Oole kann direktemang an siene Hand dat Tosamenklappen vun de Tähn hören. Dat gifft avers ook Lüüd, de sünd wunnerbaar vörsichtig. De Hund mutt sik bitieden daalsetten, un wenn de Oole vörbi is, denn kriggt de Hund sien Leckerli un sien Loff, dat he sik so goot opföhrt hett. Doorför seggt de Oole denn jeedeen maal sien Dankeschöön, denn he freut sik över dat Rücksichtnehmen, ook wenn sik dat eegenlich vun sülbens verstahn müss. Un de Lüüd mit den Hund freut sik jüst so. Un in düssen Oogenblick gifft dat döör so'n lütt beten Fründlichkeit 'n paar Minschen mehr, de tofreden döör ehrn Alldag kaamt.


 
   
     
   
     
      © by Nora Runge - Alle Rechte vorbehalten