Slagsiet

von Detlef Kolze

Uus Daagblatt hett Slagsiet, grummel de Oole. Sien Fru keek em neeschierig an. Kaamt se mit de Finanzen nich klaar? fraag se. Dat ook, sä de Oole, man dat kennt wi ja siet veele Jahren. De Lüüd, de dat Blatt noch lesen un köpen doot, de ward jümmers öller. Un mehr ward düsse oolen Lüüd jüst ook nich. Dat kriegt uuse Blädder to föhlen.

Nee, sä de Oole, man dat meen ik nich. Ik meen 'n anner Aart von Slagsiet. Ik meen de politische Slagsiet, de in de mehrsten Blädder na de konventionelle un na de rechte Siet hen dümpelt. Sowat hangt woll mit de Baaslüüd tosamen, de in so'n Blatt den Toon angeben doot. Se sorgt för düsse Slagsiet. Door findt wi denn düsse Possentuur vun dickbastige Lüüd, de meent, dat se sik utkennt in de Welt. Se sünd afsluuts seker: Jüst so is de Welt nu maal. Jüst so is ook "de Minsch" nu maal, un door ward sik nix an ännern, solang as dat de Welt gifft. Un denn lacht düsse grootorrigen Kenner vun de Welt över de Lüüd, de toveel dröömt un meent, dat sik op de Welt doch noch maal wat ännern kann - un dat sik eerst recht wat ännern mutt.

Man de dickbastigen Klookschieter wüllt mit düsse Dröömbüxen vun 'n annere un betere Welt nix weten. Un so wüllt se ook nich veel nadenken över dat Annersmoken. Hest dat noch in'n Kopp, fraag de Oole, wat wi vun düsse Klookschieter-Experten to lesen kreegen, as dat üm dat Afschalten vuun uuse Atomkraftwerken güng? Afschalten geiht gaar nich, hebbt se doormaals schandmuult, denn gaht bi uus glieks de Lichter ut. Eenfach lachhaftig, dat Snacken över dat afschalten - dat weer dat Klookschieter-Meenen.

Un wat is nu? Dat is all langen klaar, dat in Düütschland de Atomkraftwerken gaar nich bruukt ward, un liekers ward soveel Stroom produzeert, dat doorvun noch wat butenlands verköfft ward. Un för düsse Aart Klookschieteree findt wi Bispillen satt, wenn wi door Acht op hebbt. Denk maal an de Stüürn. In Amerika is dat noch duller as bi uus. Door sünd Staat un Stüürn för veele Minschen nix anners as Düvelskraam.

Un so'n beten wat findt wi ook bi uus, sä de Oole to sien Fru. Een vun de worraftig klooken Lüüd ut de Wetenschapp hett dat maal utrekent: Vun de Privatlüüd in Düütschland kriegt de Arven in de Jahren twüschen 2000 un 2020 insgeheel 5700 Milliarden Euro. Wat towege bringen mööt se doorför nix. Dat langt hen, dat se op de Welt sünd. Wenn wi in Düütschland 'n Stüür op Arfschoppen harrn jüst so as to'n Bispill in Frankriek mit 50 Perzent, denn kreeg de Staat in düsse 20 Jahren 2900 Milliarden Euro in de Kass. Doorvun kunnen wi ornlich wat op de Been stellen för de Tokunft vun uuse Kinner, för de Wetenschapp un för de armen Lüüd, dücht mi. Findst du wat över düsse Gedanken vun't Annersmoken in uuse Daagblädder? Ik nich, tominnst nich veel, sä de Oole, un dat meen ik mit Slagsiet.