Selfies moken

von Detlef Kolze
Selfie - dat is 'n Wort, dat köönt wi nich maal in't Hoochdüütsche översetten un eerst recht nich in't Plattdüütsche. Wat se doormit meent? De eene un de annere weet dat woll: Bi'n Selfie fotografeert sik de Lüüd sülbens mit ehr Telefoneer-Schachtel, also mit dat Handy or mit dat Smartphone, as dat nu heet.
Överall hebbt wi düsse Minschen vör Oogen, de sik mit 'n Rüüch vör jichenseen Wahrteken or an de Kant vun den Ozean in Possentuur stellt, de Arms vör ehrn Kopp na baben böört un liesen grient. Denn un wenn sünd dat ook twee or mehr, de sik opstellt un denn mit ehr Smartphone düsse Selfie-Fotos mookt. "Door staht wi graad vör den Kölner Doom", heet dat denn, wenn de Biller elektroonsch an de Frünnen un an de Verwandtschaft schickt ward.
Noch beter funkscheneert dat Selfie-Fotografeeren mit so'n Aart vun Sticken, de is villicht 'n Meter lang. Vörn is dat Smartphone fastmookt. Dat ward bedeent mit 'n System, dat heet Bluetooth un is sowat as 'n Funkverbindung. Mit düt Technik-Wunner-Fotografeersystem mutt sik nüms mehr an'n langen Arm afkunterfeien, denn dat süht achterher oftins 'n beten verdreiht ut. Nu lett dat so, as harr jeedeen sien eegen Fotograf mit doorbi hatt. Denn un wenn köönt wi ook tokieken, dat 'n ornlichen Hümpel Lüüd achter so'n Telefoneer-Schachtel an'n Sticken herlopen doot un doorbi 'n Leed singt or rümbölkt. Doorbi kummt denn 'n richtigen Fil mit Toon bi ruut un stellt de Welt vör Oogen, wat dat för'n vergnöögte Reis weer. Wat de Oole sik hier woller mit 'n Wunnerwarken un mit 'n Koppschüddeln bekeek, dat is för veele jüngere Minschen vundaage överall op de Welt vullstännig normaal. Se hebbt nich bloots fix ruutfunnen, woans dat allens funkscheneert. Se leevt door ook mit, ohn dat jem dat noch putzig or gediegen vörkummt.
Se höört jüst so Musik mit ehr Smartphone, snackt luuthalsig op de Straat mit anner Lüüd, de wiet weg sünd, or kiekt sik lütte Films an, de 'n paar Sekunnen vörher dusend or fiefdusend Kilometers wiet weg opnahmen sünd. Dat allens passeert, ohn dat jichenseen so recht begriepen kann, woans düsse Technik nipp un nau funkscheneert un woans jichenswekke annern Lüüd dat ook mit anhören or ankieken köönt. Man dat Wunnerwarken un Koppschüddeln gifft dat mehrstendeels bloots noch bi de oolen Lüüd, de sik fraagt, woneem dat allens op to geiht un keen dat opletz för sik utnütten kann.
De jungen Lüüd kriegt de neeje Technik faat un mengeleert dat in ehrn Alldag rin. Veel fragen doot se nich, wat door an't Enn bi ruut suern kann. Un middewielen wunnert sik de Oole meist nich maal mehr, wenn he sogaar öllere Minschen bi dat Mitmoken vun de Selfie-Mood bekiekt. Liekers blifft de Fraag, meen de Oole, of uuse Aart vun Ümgahn mit de neeje Technik nich doch 'n beten unbedarft un lichtsinnig is.