Tuur op't Rad

von Detlef Kolze

De Oole weer mit sien Fahrrad na de Kinner hen föhrt. Dat höört sik nich so an, as weer dat 'n besünners opregen Saak. Man in düssen Fall weer dat jüst nich so eenfach, as sik dat anhöört, denn de Oole wohnt an de Küst, un siene Kinner hebbt ehr Tohuus wiet in'n Süden vun Düütschland an de Grenz na de Swiez. Dat heet, dat de Oole för sien Tuur mit de oole Drahtzeeg meist dusend Kilometers döörhollen müss.

Tosamen mit sien Fru hett sik de Oole op'n Padd mookt. Toeerst güng dat üm un bi 500 Kilometers de Weser hooch bit na Hannoversch Münden. Door klabastern de beiden in de Iesenbahn, dat se bit na Mainz an'n Rhein ran keemen. Denn harrn se as Leit den grooten Stroom, bit dat se in Basel noch 'n lütt Stück afbögen müssen.

Dat is ja maal wat, sään de Kinner un de Frünnen, un dat weer worraftig wat. Door kunnen de Oolen wat vertellen. Eene Saak keem bi't Snacken jümmers woller op't Tapeet, denn in uuse Daag is dat Radfahren woller in Mood kamen: Dat is dat Ümgahn vun uuse Verkehrsplaners mit den Fahrrad-Verkehr.

Wenn düsse Experten sowat mit Autofahrers mookt harrn ... - dat weer so'n Satz,de den Oolen nich bloots eenmaal in'n Kopp keem. Door geef dat op'n Batz hooge Kanten meern op den Padd, wenn de Radweg to'n Bispill 'n Straat krüzen dä. Door müss de Minsch op sien Rad anhollen, ook wenn he eegenlich op 'n Straat mit Vörrecht ünnerwegens weer. Door geef dat all paar hunnert Meters 'n Hen un Her vun de eene Siet vun de Straat na de annere hen, ofschoonst dat nix as liekut gahn schull.

De Oole kunn sik op de veelen Kilometers nich an een enkelte Stee besinnen, dat de Lüüd op't Rad ook bloots dat lüttste Vörrecht vör Autofahrers harrn. Jümmers weer dat de Verkehr mit Motoor, de vun de Planers hätschelt un tätschelt wöör. De Lüüd op't Rad sünd för de Planers nix as 'n Blangenbi ohn Bedüden, jümmers tweete Reeg. Toeerst steiht för jem de Autoverkehr - door geef dat för de beiden Oolen an't Enn vun ehr Tuur keen Twiefel nich an.

Noch is dat so, sä de Oole, man dat Nadenken hett to'n Glück doch anfungen. Dat köönt wi nu allerwegens hören un lesen.

Man hören un lesen un schrieben langt nich hen, meen he. Wat sik ännern mutt, dat is de worraftige Welt, un dat geiht vermuckt langtöögsch un taperig, as jümmers.

Man wenn wat passeeren mutt, denn passeert ook wat - door weer sik de Oole seker. Denn Radfahren is nu maal för Minsch un Natur veel gesünner as dat Autofahren.