Schuldfragen

von Detlef Kolze

Jichenseen Autofahrer ballert mit sien Monster-Hutschefidel an'n Boom.De Boom steiht an de Siet vun de Straat. Keen hett de Schuld? Versteiht sik - natüürlich de Boom. Wat steiht de Boom door rüm, wenn Autos op de Straat ünnerwegens sünd? An besten is dat, wenn de Boom ümhaut ward.
Door is 'n Keerl op sien Motoorrad ünnerwegens: He brackert üm de Eck un rutscht achtern weg. Keen hett de Schuld? Versteiht sik - de Straat, denn door liggt noch Dreck un Matsch un de is vermuckt glitschig. Desterwegen glippt de Minsch mit sien Motoorrad weg un deit sik an't Been weh. Mit sien Tempo hett dat gaar nix to doon, versteiht sik. Door mutt de Stadt veel mehr achter her sien, dat de Dreck fix woller rein mookt ward.
An de Eck merrn in't Dörp hett 'n Autofahrer twee Kinner anföhrt. Keen hett de Schuld? Versteiht sik - de Eck, denn de is veel to scharp un to eng. In't Daagblatt steiht doorto, dat veele Autofahrers "die heiße Ecke im rasanten Blindflug nehmen".
Hangt dat Malöör villicht mit düsse Raseree tosamen? Nee, förwiss nich, dat liggt allens an der vermuckte Straat, denn  de Eck is nu maal veel to eckig un veel to scharp un veel to smaal. Door kann de Autofahrer doch nix an doon.
Nu is de Straat an düsse Stee mehr as fief Meters breet, heet dat in't Daagblatt, man dat is "besonders wegen der modernen breiten Fahrzeuge zu schmal".
Desterwegen föhrt de Autos ook över den Footpadd. Dat kann 'n an de "Reifenspuren" sehen, steiht in't Blatt.
Wenn de Oole sowat lest, kriggt he meist 'n Wootanfall. Denn jeedeen weet, dat 'n Minsch mit sien Hutschefidel so vörsichtig kutscheeren mutt, dat he nich weg glippt un nich an'n Boom ballert un dat he eerst recht nich 'n annern Minschen anföhren deit. Un liekers: Wenn wat passeert, denn hebbt door de Autofahrers gaarkeen Schuld nich an. Dat liggt an de Straat or an den Boom or an dat Wedder or an jichenswat anners.
Düsse Lüüd snackt, as wenn se noch lütte Kinner weern, meen de Oole. De Kinner vertellt ja ook jümmers, dat se door afsluuts nix an doon kunnen. An leevsten wull ik düsse Soort vun Lüüd bi'n Krips kriegen un ... , füng de Oole an to grummeln. Denn lüüster he na siene Fru röver un sweeg still. Un doch wull ik dat an'n leevsten, sä he liesen to sik sülbens. Verdeent harrn düsse Döösköpp dat förwiss.