Allens normaal

von Detlef Kolze
Dat is ja normaal - dat is so'n Satz, de is nich normaal. Denn wat Minschen in jichenseen Land un to jichenseen Tiet as "normaal" ansehen doot, dat kann vermuckt verscheeden sien. Wi bruukt door bloots an denken, wat in Düütschland in de Nazi-Tiet för veele Minschen "normaal" weer or wat nu in Nordkorea or in de Türkei or in Norwegen "normaal" is.
Wi köönt dat hen un her verglieken un doorbi ook Düütschland vundaage in'n Kopp hebben, un wi dröfft denn ook an Afrika un China un de Malediven-Eilannen denken. Denn is klaar: Dat allens is nich een un datsülbige "Normaal", nee, dat sünd veele verscheeden "Normaals" vun Tostänn in't Tosamenleben vun Minschen.
Man nu ward dat intressant, meent de Oole. Sowat mutt us doch düütlich moken, dat ook dat nich normaal is, wat de mehrsten vundaage as normaal ansehen doot. Dat Normaale kann sik nich bloots ännern, dat ännert sik ook worraftig, denn un wenn sogaar vermuckt fix un op'n Batz.
Wenn wi klooke Lüüd ut de Wetenschapp doorto anhöört; denn nöömt se düsse normaale Gedankenwelt oftins "die große Erzählung". Dat is sowat as 'n Folie för de Minschenköpp, verklaart de Oole, or sowat as 'n groote Brill, de bi uus Kieken op de Welt för bestimmte Farven un Biller sorgt.
Praktisch löppt dat to'n Bispill so af, dat uus bestimmte Gedanken in uuse Daagblädder or in't Feernsehn or in't Radio in de Mööt kaamt. Wi leest un seht un höört düsse Gedanken nich bloots eenmaal, man jümmers woller vun verscheeden Sieten her. Jichenswenn denkt wi, dat is nich bloots dat Meenen un den een or den annern Minschen. Denn hebbt wi dat Geföhl, dat düsse Gedank stimmt, un wi sorteert em as "normaal" in uusen Bregen rin - as weer dat de eene wahre Geschicht vun dat, wat passeert.
Veele vun düsse Gedanken passt uuse Baaslüüd un Böversten goot in'n Kraam, denn se sorgt doorför, dat nich toveel kritikastert ward. So slumpt dat beter mit dat Babenop-Blieben vun uuse Herrschaften in Politik un Weertschaft. So köönt se wieter veel Geld verdeenen, ohn dat sik door een groot över opregen deit. Tja, mummelt de Oole, un so ännert sik nix door an, dat uuse rieke Blaas jümmers mehr op ehre grooten Hümpels sammeln kann, wieldess de lütten Lüüd wieter afhangt ward. "Wachsende Ungleichheit" in uuse Gesellschaften heet dat Slagwort doorför, un wi weet middewielen, dat sowat nich bloots slecht is för dat Tosamenleben vun Minschen, man ook för dat Funkscheneeren vun uuse Weertschaft.
Liekers ward uus bit vundaage de Geschicht vörpreestert, dat düsse grooten Ünnerscheden "normaal" sünd.
Wenn dat "Normaale" för so veele Minschen slecht is, denn mutt dat anners warrn, meent de Oole - ook wenn dat villicht nich op'n Batz passeert.
(Bericht Seite XX - niedersachsen@weser-kurier.de)