Utäätschen

von Detlef Kolze

Jichenswekke Lüüd so'n beten wat för'n Narren hebben, dat hett den Oolen jümmers veel Vergnögen mookt. Mag wesen, dat he dat vun sien Vadder her hett, denn de harr annere ook geern ansmeert un utäätscht.
Door gifft dat to'n Bispill de Geschicht över 'n gooden Fründ vun den Oolen sien Vadder, de op sien schöönen Rasen besünners stolt weer. So leet de Spijöökenmoker 'n Fahrrad meern döör sagen un stell dat vörsichtig baben op den akkraaten Rasen - dat de Fründ denken müss, jichenseen Dööskopp harr de Drahtzeeg in dat schööne Gras inbuddelt un den Rasen toschannen mookt.
Dat weer na den Oolen sien Snack, denn door steek veel Nadenken achter, woans he den annern mit Geföhl trietsen kunn. Un denn müss de Saak mit Bedacht infiedelt warrn, denn de annere dröff ja  nix vun dat Vörspeel mitkriegen. Man för den Oolen sien Vadder verlohn sik dat Hen un Her, ook wenn he sik dat bloots vörstellen kunn, woans de annere dösig ut de Wäsch keek, as he na buten op sien Rasen stier.
Wat den Oolen sülbens in'n Kopp bleben is, dat passeer langtiet trüch mit sien Fründin, de nu siet meist 50 Jahren sien Fru is. De Deern keem jümmers de Trepp hoch, denn door harr de Oole dunntomalen sien Stuuv. Nu harr sik de Oole vun siene Grootmudder dat Silberfuchs-Fell hoolt, dat se sik in de Wintertiet as'n warmen Kragen üm den Hals packen dä. Villicht kennt Ji dat noch: An düt schööne Fell hüngen nich bloots twee Poten mit an, man ook de Kopp mit twee Glasoogen.
Düssen feinen Sülvervoss harr de Oole op de böverste Trepp trecht fummeleert, un as nu de Deern de Trepp hooch keem un dat doode Deert direktemang vör ehre Oogen harr, door kuller se mit 'n spitzen Schree meist woller na ünnen.
Un denn geef dat noch över lange Jahren in't Feernsehn de Sendung "Vorsicht Kamera". De schöönen Geschichten sünd nu in't Internet över Youtube to bekieken, un de Oole ward jümmers noch meist hibbelig, wenn he doorvun vertellt, to'n Bispill as de Feernsehlüüd bi 'n Auto den Motoor ruut boot hebbt, un den leeten se de Schees op de Autobahn 'n lütten Anbarg rünner rullen na 'n Tankstell hen.
Door sä de Fahrer bloots, se schulln maal eben na de Ööl nakieken un güng denn bisiet. Un de Lüüd vun de Tankstell krupen üm dat Auto rüm un kunnen keen Motoor opspören. Wunnerbaare Biller, un de Oole grien jümmers noch, wenn he door an denken dä.
Wat lehrt uus dat? Dat Utäätschen vun annere Lüüd is oftins dat Solt in de Lebenssupp, meent de Oole, un dat dröfft wi nich missen.