Hohnepiepelee

von Detlef Kolze

Annerletz weewr de Oole op'n grooteGeburtsdagsfier, un door dreep he 'n steenoolen Fründ, den he nich mehr oftins to sehen kriggt. As Begröten sä de Oole to em: "Na, du alter Graukopp? Wie geht's dir?" Un ook dütmaal funkscheneer dat Speel: De annere tucks tosamen un blaas de Backen dick op un grummel: "Sag mal, was soll das denn wieder heißen?"
Dat weer 'n Prozeduur, de sik bi jem ehr Tosamendrapen jümmers woller afspeelen dä: De Oole seggt jichenswat över den Fründ sien Öllerwarrn, un de mookt dicke Backen un argert sik över düsse dösige Snackeree. För den Oolen is dat 'n Speel, dat em veel Vergnögen mookt.
Eenmaal keem em de Fründ na veele lange Jahren in't Theater in de Mööt. "Meine Herren", harr de Oole luuthalsig achelt. "Was bist du alt geworden, Kerl!" Dat funkscheneer ook dütmaal wunnerbaar, denn för den annern harr dat 'n groot Bedüden, dat he goot utsehg un dat he as 'n dynamischen Keerl döör de Welt klabaster. De Oole wüss dat, un he wüss ook, dat sien Fründ doormit Recht harr. He weer all de Jahren kregel, nich bloots op de Been, man ook in'n Kopp. He kunn fix denken, harr intressante Gedanken, müss jümmers wat üm de Hand hebben un düker af un an ook maal mit 'n neeje Fru an siene Siet op.
Liekers kunn he dat afsluuts nich af, wenn de Oole sien Spijöök mit dat Öllerwarrn drieven dä. Denn ook de Oole harr Recht: De annere stüür nu maal siet Jahren nich bloots op de 70 Jahren to, he weer middewielen över düsse Kant över weg, un dat kunn 'n nich bloots an de griesen Haar marken. He harr Maleschen mit sien Gesundheet hatt un kunn hi sien Sport all langen nich mehr so veel beschicken as fröher maal. Anners seggt: He weer öller worrn, ook wenn he sik nich so föhl.
Verdreihte Saak, dach de Oole. Worüm kann dat so'n vergnöögten oolen Keerl nich af, wenn anners een ook bloots 'n lütt beten över sien Öllerwarrn hohnepiepelt? Dat mutt woll mit dat tosamen hangen, wat Theodor Fontane maal an Theodor Storm schreben hett: "Wenn wir über die Straße gehn, und der dummste Mensch ruft uns zu: alter Schafskopf! so ärgern wir uns; unser gutes Gewissen, dass wir zu den klügsten Leuten der Christenheit zählen, ist nicht mächtig genug, uns diesen Ärger zu ersparen."
Düsse Gedank kann den Oolen nich vun siene Hohnepiepelee afhollen - in't Gegendeel: Dat mookt dat Speel noch schööner. För den Oolen, versteiht sik, nich för den annern.