Gaarn un Navers

Wenn een Minsch 'n Gaarn hett, denn hett he mehrstendeels ook Navers. Dat kann 'n Help sien or mennigmaal sogaar 'n Vergnögen. Dat kann avers ook siene Knütten hebben. Denn un  wenn mööt düsse Knütten sogaar vun't Gericht döörhaut warrn. Avers wi findt tominnst Stoff to'n Nadenken bi düsse Kabbeleen, meent de Oole.

So harr de Oole fröher 'n Naver, de kunn 'n rechten Knallfiedel sien. He weer 'n wunnerbaar Bispill doorför, dat 'n Minsch in een annern sien Oog den Splitter söcht un keen Ahnimus doorvun hett, dat in sien eegen Oog 'n dicken Balken sticken deit.

Jichenswenn weer den Oolen opfullen, dat sien Hasselnööt-Busch an de Grenz 'n dennig Stück kötter weer as vörher. Em weer  op'n Batz klaar: Dat weer sien Naver, de door mit de Saag över de Grenz weg rackert harr. Denn he harr all vör'n paar Weken dramst, dat de Busch to hooch weer un siene Tomaten dat Licht weg nöhm.

De Oole harr dunntomalen seggt, dat de annere sülbens ook groote Büsch un Bööm  in sien Gaarn hett. Dat sorgt doorför, dat de Naver-Gaarn jüst so wenig Licht kriggt, bloots vun de annere Siet her. Wenn sik an düsse Büsch un Bömm nu wat an ännern schull, denn müss dat 'n Geben un Nehmen sien - vun beide Sieten.

Noch 'n Bispill vun de Naverslüüd: Dat is ja grugelig, bölk de eene. Düsse vermuckte Pump, de mookt een Larm un löppt all den heelen Dag. De annere plier verbaast na em röver. Den heelen  Dag? fröög he un keek na de Klock. Dat is nu akkraat eene Stünn un  nich een Minuut mehr. Dat Vullmoken vun miene Regentünnen duurt nu maal 'n beten.

Nee, sä de eerste, dat stimmt nich, un de Naver op de annere Siet harr dat ook all seggt. Wat dat denn schall mit düsse vermuckte Pump? Den heelen Dag so'n grugeligen Larm. De eerste schüddel bloots den Kopp un dreih sik üm. Pumpen-Larm! De Keerl harr doch een an de Marmel, dach he.

Un denn seet he op sien Stohl un arger sik. Wat kunn  'n Minsch so dösig sien. Süht bloots sik sülbens. Of de sik maal fraagt hett, wat sien Naver doorto meent, wenn he mit sien bölken Benzin-Grasmeiher in de Gangen is?

As der annere 'n paar Daag later an't Meihen weer, güng de eerste an'n Tuun un bölk: Ik will maal eben de Pump anstellen.  Dat  stöört di ja woll nich, oder? Ik kann di nich  verstahn, bölk de annere döör dat Gnaddern vun sien Meiher-Motor trüch. Denn is 'tja goot, mummel de eerste un grien.

So is dat woll: De eene argert sik jümmers woller maal över den annern. Dat is ook nich slimm. Wichtig is bloots, dat jeedeen twischendöör maal för'n Oogenblick in den  Kopp vun den annern rin kruupt.

Denn markt wi oftins, dat de annere ook siene Grünnen hett, dat he sik af un an maal argert, meent de Oole.