De lütt Boom

von Gustav Falke (1853-1916)

Ik bin de lütt Boom,
de an de Landstrat steit,
plückt allens an mi rüm,
wat weglangs geit.

Een plückt sik n Blatt,
de anner en Blöt,
de smitt se denn weg,
und de pedd denn de Föt.

Doch hett in min Aest
sik n Vagel inwahnt;
un küßt mi de Sünn,
un strakt mi de Mand,

denn hev ik min Freud
und tröst mi ok meist:
wat helpt, lütt Boom,
du steist, wo du steist.