Twiefeleen

von Detlef Kolze Dat gifft Minschen, de weet över allens Bescheed. Meent se tominnst, un oftins köönt se dat ook worraftig wiesen. Se verklaart di, woans 'n Maschien funkscheneeren deit, wat door an verdwars lopen kann un op wekke Aart un Wies dat woller in de Reeg to bringen is. Se geeft Bescheed över dat Binnenleben vun groote Ünnernehmen, vun dat Kalkuleeren un vun ehr Geschäften un vun dat praktische Ümgahn mit Fragen in'n Alldag - dat Vörpahl-Inslahn to'n Bispill, doormit dat de Versekerung opletz ook worraftig betahlt, wenn wat överkopp güng. Neeje Films un Romans, Krankheiten, neemoodsche Maschen, Kinner optrecken, bi Storm richtig de Seils vun de Yacht setten, Motoorrad föhren, in de eegen Warksteed klütern - dat gifft nix, wat se nich all maal mookt hebbt un woför se nich 'n Raatslag hebbt un woneem se nich wat beter weet. Un door fangt de Knütten an, denn düsse Lüüd snackt jümmers so, as geef dat för afsluuts allens op de Welt 'n klaare un ook 'n eenfache Antwoort. Langtiet rümsimmeleeren, dat is nix för jem. Sik sülbens banghaftige Fragen stellen, sik Sorgen moken, sik över Dummerhaftigkeiten argern - all dat wüllt düsse Minschen nich üm sik hebben. Se stüürt op 'n klaare Kant un op'n Ratzfatz-in-de-Reeg-bringen to, un doorför mööt se toveel Döörnanner wegschuven. För'n Tietlang is dat 'n schööne Saak, dat Snacken un Diskereeren mit een Minschen, de sik seker föhlt mit all sien Weten. Wi föhlt uus goot, wenn so een wedder all uus Unsekersien un Bangen un Barmen 'n klaar Meenen sett. Wenn een ohn Tucksen un Tögern weet, woans de Haas löppt un doorför ook insteiht mit all sien Sekerheit. Man för mennigeen Minschen steiht dat Fragen babenan, dat Twiefeln un Söken. He will Antwoorten hebben, förwiss, man denn mutt dat Hen- un Herdreihen vun düsse Antwoorten in de Gangen kamen. He weet, wat dat för'n Klüteree is, ut de oole Spoor vun't Denken un Handeln ruut to kamen, man anners gifft dat keene neejen Wegen. Jüst an düsse Stee ward se to een Hemmschoh, düsse Minschen, de jümmers Bescheed weet un mit all düsse Nadenkeree un Twiefelee nix an'n Hoot hebbt. Mit düsse Ratzfatz-Minschen köönt wi wunnerbaar op desülbige Stee rüm petten, man vöran kamen, dat funkscheneert mit jem nich. Schaad eegenlich, denn se weet ja in so veele Saken so goot Bescheed.