Schiet op Ratzfatz

von Detlef Kolze Ratzfatz, sä de annere to den Oolen. Vundaage mutt allens ratzfatz gahn. De Oole keek em an un schüddel mit'n Kopp. Nee, sä he, mit dien Ratzfatz kannst mi an'n Moors kleien. Doorbi geiht mi toveel över'n Deister, wat mi leev un düür is. För mi sünd all de Ümwegen veel to wichtig, sä he. Mit Puhei liekut döör Holt un Kratt mag ja gau gahn, man veel to bekieken hest du op düsse Aart un Wies nich. De annere wull door nix vun hören. Du hest alltiet wat to bedenken un to sinneeren, meen he, man dat bringt uuse Welt nich vöran. In't worraftige Leben geiht dat üm "Vull Spiet na vörn", anners gifft dat keen Fortschritt nich. Allens langtöögsch bedenken un besnacken, dat köönt wi uus nich leisten. De Oole harr keen Fiduuz nich to düsse Aart vun Snackeree. De Ümwegen weern för em jümmers dat beste wesen, ook wenn he bi siene Arbeit jüst so fix wesen müss as annere. Besinnlichkeit un Aftöven un Wietlöftigkeit, dat weer ut de Mood kamen, dat wüss he. In düsse Tieden schull allens bloots jachtern. Nu much dat ja noch angahn, wenn 'n Saak drang fardig warrn müss, sinneer de Oole. Man dat Weertschaften harr sowat as'n Ziel all langen ut de Oogen verloren. Wat fröher maal dat Middel för'n goot Leben weer, dat stünn nu in de eerste Reeg un föhr sik op, as weer dat de Hauptsaak. De Oole sehg dat anners. Allens wat schöön is in't Minschenleben, sä he, dat geiht nich ratzfatz. Door muttst du üm Saken rüm slieken, bekiekst di dat vun all de Sieten, föhlst, rüükst, wat weet ik. Un wenn wi hier snacken doot över jichenseen Knütten vun de Welt, denn intresseert mi keen Ratzfatz-Antwoort, denn intresseert mi dat geruhige Bedenken un dat Hen- un Herdreihen vun Gedanken. De Minsch mutt sik Tiet nehmen för sien Leben, sä he. Keen bloots jümmers na dat Praktische schuult, de smitt de Kultuur över Boord. Ratzfatz - dat is dat Barbaarsche un mookt dat Minschenleben toschannen. Mit Ratzfatz kannst mi an'n Moors kleien, sä de Oole un leet den annern stahn.