Treppen

von Detlef Kolze Düsse Trepp na den Strand hendaal weer besünners lang un güng piel na ünnen. Un se harr ook noch Ecken un Kanten un Hen un Her. Veele Gelegenheiten to'n Stöltern also, un so kladdern sünnerlich de öllern Lüüd vörsichtig na ünnen un keeken akkraat na ehr Fööt. Denn wenn de Minsch hier eerstmaal in't Kullern un Rünnerpumpeln keem, so kunn he wiet kullern un pumpeln un sik doorbi ook noch den eenen un den annern oolen Knaken toschannen moken. Man miteens keem door 'n jungen Bengel mit'n Surfbrett ünner'n Arm anhüppt. He jump un suus as nix Goodes de Trepp hendaal, nöhm ook maal twee or dree Stap- pen op eenmaal. He füng ornlich an to jachtern, dat sik 'n paar öllere Lüüd banghaftig ümdreihen. De Oolen weern verbaast un stieren achter den Junggast her, man he stölter nich een enkelt Maal. Dat sehg meist ut, as harr he dat Daaljachtern op düsse Trepp all dusend maal inöövt, so afsluuts stracks un seker keem he ünnen an. Keen op de Ledder steiht, utt sien Verstand in de Fööt hebben, heet 'n oolen Snack, un de gellt förwiss ook för normaale Treppen. Man wenn de Minsch öller ward, denn is dat mehrstendeels vörbi mit düsse Aart vun Verstand in de Fööt. Denn dat Treppen-rünner-Jachtern funkscheneert eenfach mit de Jahren jümmers slechter. So kunn sik de Bengel op sien Verstand in de Fööt woll noch beter verlaten as de öllern Lüüd, or villicht dach he door eenfach gaar nich wieter över na un föhl sik afssluuts seker bi siene Renneree. Dat is oftins de Punkt, de bi de Oolen anners utsüht: Se hebbt toveel beleevt un hebbt doorbi lehrt, wat allens in't Reet gahn kann, wenn de Minsch mit sien lütt Schipp döör de Welt stüürn deit. Düsse Aart vun Weten mookt de Minschen woll doch so'n beten wat banghaftig, un dat is ook goot so. Förwiss, wenn een Minsch driest un waaghalsig is, denn geiht dat in de allermeisten Fäll ja ook goot - bit dat denn eenmall op Schiet utlopen deit. Sowat köönt wi to'n Bispill jeedeen Dag bekieken, wenn Minschen op't Fahrrad ünnerwegens sünd un dicht an de Huus- dören vörbi jachtert or mit Karacho üm de Ecken karjoolt. Mehrstendeels kummt jem nüms doortwüschen, man miteens rumst dat doch. Schopenhauer hett maal schreben, dat de Minschen in de jungen Jahren na dat Glück lengt, un dat se in't Öller mehr bange sünd vör Malöör un Slamassel. Anners seggt: De Jungen jachtert achter ohn groot Besinnen de Pasteeten her, un de Oolen sünd bange, dat de Pasteeten in'n Graben to liggen kaamt. Dat gellt woll sogaar för't Lopen op Treppen.