Glücklich sien

von Detlef Kolze De Oole seet buten op de Terrass un snupper - dat Eten slier em vun de Köök her in de Nääs. Op'n Disch stünnen all de Rootwien un dat Water, un he kunn dat deep binnen föhlen: Middewielen harr sowat för em den Smack vun't groote Glücklichsien. Fröher weer dat maal anners wesen. Dunntomalen in de jungen Jahren, door tööv he op dat groote Aventüür vun't Leben, dat Ut'n-Huus-gahn, dat Studeeren, de Welt verstahn, mit siene junge Fru dat Leben trecht fummeleeren, Kinner groot trecken, sik politisch to Woort mellen, dat Reisen na annere Länner hen un all de veelen annern neejen Saken, de door op em lüüstern dään. Doormaals stünnen all de Döörn na de Tokunft hen noch wiet open, un he stüür door mit Wuppdi op to. Door weer afsluuts keen Enn to sehen för all dat Ruutfinnen un Twischenmengeleeren, för dat Ruutklamüüstern un Utprobeeren. Förwiss kunn em dat eene un dat annere ook maal bange moken, un he keem in't Sinneeren, of dat allens to wuppen weer. Man de Hauptsaak bleef dat Neeje un Frische in de Welt, dat he anpacken kunn. Sowat as'n Enn weer in düsse Jahren nich in Sicht. Vör em blinker un blänker de Tokunft mit ehr Lüchten un mit all ehr Verspreken. Wat kunn he sik mit sien Jieper op't Lesen un Lehren noch allens in'n Bregen prökeln! Wat leeg door allens för em praat, dat he bloots tolangen müss! Mit de Jahren wöör dat Stück för Stück anners, denn de Tokunft schrumpel so'n beten wat tosamen. Nich dat de Oole vun gaar nix mehr wat weten wull or dat he keen Fiduuz mehr to'n Kieken un Lüüstern un Lehren harr, keen Jieper mehr op lebennige Minschen - nee, dat förwiss nich. He weer jümmers noch neeschierig un mengeleer sik geern doortwüschen, wenn em wat vun Bedüden weer. Man he kunn middewielen ook anners över'n Dag kamen, to'n Bispill wenn he stünnenlang an jichenseen schööne Stee sitten dröff un nix doon müss, wenn he nich wull. Dat he keen Arger un keen Wehdaag harr un bloots geruhig jümmers noch op de Welt sien dröff. Jümmers noch. Or dat he noch maal merrn in de Wintertiet eenfach bloots wiet in'n Süden op'n Terrass sitten kunn un na dat Eten snuppern un sik op den Rootwien freuen. Mit de Jahren hett dat groote Glücklichsien doch 'n anner Maat un 'n anner Utsehen kreegen, güng dat den Oolen döör 'n Kopp. Tominnst 'n beten wat.