Bi de Büx

von Detlef Kolze

"De Düvel schitt jümmers op de gröttsten Hümpels" - över düssen Satz harr sik de Oole oftins Gedanken mookt. Denn allerwegens kunn he dat bekieken, dat de paar Minschen mit veel Geld noch grugelig veel mehr Geld tosamen raffelt, wieldess de lütten Lüüd in ehr Lütt-Sien backen blievt. Dat is nich bloots in uus Land so.

Un to glieke Tiet höört wi, dat Gerechtigkeit un Utglieken in Politik un Weertschaft de Hauptsaak is, sä de Oole. All Lüüd schüllt ehr Schangsen hebben un ornlich wat afkriegen vun den grooten Koken. Wenn de Floot kummt, denn swümmt all de Scheepen mit na baben, nich bloots de dicken Pött - so vertellt se uus dat.

De Oole harr door jümmers sien Twiefel an, denn dat pass sik nich tosamen mit sien Beleben. Eerst recht pass sik dat nich tosamen mit dat, wat he lesen dä. Denn door keem in de leste Tiet överdüütlich vördaag, dat de böverste lüürlütte Schicht vun Minschen ehrn Geldsack jümmers praller oppluustern kunn. De groote Rest dröff wieter an'n Proppen rüken.

Un denn kreeg de Oole 'n Book in de Finger. Schreben hett dat de franzöösche Professor Thomas Piketty. He hett sik de Tahlen för de lesten 300 Jahren nipp un nau ankeeken, un achterna stünn för em fast: Door hett sik nix an ännert över all de Tieden, dat 'n lüürlütten Hümpel Minschen sik 'n gewaltig groot Stück von den Koken afsnieden kunnen.

Doorto kummt, dat de rieken Lüüd nich döör ehr Arbeit un Leistung rieker ward, schrifft Piketty, man döör Arfschoppen. Sünd de Öllern riek, ward de Kinner noch rieker - wenn se sik nich besünners dusselig anstellen doot. Dat heet: De Koken för all ward woll grötter, man dat Stück för de Rieken ward noch veel gauer grötter.

"Etwas ist faul im Kapitalismus", stünn as Tosamenfaten annerletz in'n "Spiegel". Nu köönt wi luurn, op bi dat Diskereeren dütmaal mehr ruut suern deit as in de verleden Tieden, gnurr de Oole.

Man door mööt woll noch 'n paar mehr Lüüd opwaken, ehr dat wi den Düvel bi de Büx kriegt, wenn he mit sien Schieten op de gröttsten Hümpels wietermoken will.