Massaach?

von Detlef Kolze
Dag för Dag slurr de Mann den Strand langs - jümmers woller hen un her. He weer 'n beten stakelig op de Been un stell de Fööt wiet na buten hen. Över de Schuller hüng 'n Tasch, un in de Hand holl he 'n Blatt Pappeer, dat in'n Platikhüll unwickelt weer. Wenn he an jichenseen Minschen an'n Strand vörbi keem, fröög he mit 'n liese Stimm: "Massaach? Massaach?" Toerst wüss de Oole nich, wat de Keerl eegenlich wull. Harr he wat to verköpen? Man wat schull dat ween? Or wull he Geld insammeln för jichenseen Vereen? Dat duur 'n Tietlang, bit dat de Oole den sünnerbaaren Singsang verstünn: De Mann wull 'n Massage moken un doormit sien Geld verdeenen.
Man he kunn doch woll nich eernsthaftig meenen, dat sik jichenseen an'n Strand vör all de Lüüd masseeren leet, dach de Oole. Or wull he Reklaam moken för 'n Massage annerwegens? Nee, dat schull worraftig 'n Massage an'n Strand sien, man opletz weer dat klaar: Dat güng üm de Fööt. "Fußreflexzonenmassage" heet dat Wunner-Wort, un dat verklaar ook dat Pappeer in de Plastikhüll. Door  weer opmaalt, woans dat Masseeren vun de Fööt goot weer för den heelen Minschenlief.
Wat de Oole sik mit 'n Koppschüddeln bekeek, weer dat Ümgahn vun de annern Lüüd mit den Massaach-Mann. De mehrsten nickköppen bloots knapp. De een or de annere mummel "Gracias, no", denn dat passeer in Spanien an'n Strand op Teneriffa. Richtig slimm weer na den Oolen sien Meenen düsse Soort vun Keerls, de bloots mit de Hand weihen, as wullen se 'n Fleeg wegwischen. Wat köönt Minschen minnachtig mit'n anner ümgahn, dach de Oole. Un wat speelt sik Minschen op, bloots wiel se 'n beten mehr Geld op de Naht hebbt as annere.
Ook düsse Massaach-Mann weer bloots 'n anner Bispill för de veelen Lüüd, de allerwegens op de Welt vertwiefelt in de Gangen sünd, dat se 'n beten Geld in de Tasch kriegt. Toeerst maal för sik sülbens, dat versteiht sik, denn se mööt wat to eten hebben un 'n Dach över'n Kopp.
Mehrstendeels weer dat nich veel, un de Oole harr ook den Massaach-Mann sehen, as he op 'n Trepp seet un wat to eten ut 'n Plastikpott löpeln dä. Powerig un trurig sehg dat ut.
Veele vun düsse Minschen hebbt avers ook noch de Plicht, dat se Geld för ehr Familie tohuus verdeenen mööt. Över sowat köönt wi ja villicht maal nadenken, ehr dat wi düsse Minschen so minnachtig behanneln doot, meen de Oole.